ای باد

ای باد حدیث من نهانش میگو

سرّ دل من بصد زبانش میگو

غرور

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را
که سر به کوه و بیابان تو داده‌ای ما را
شکرفروش که عمرش دراز باد چرا
تفقدی نکند طوطی شکرخا را

دردم از...

دردم از یار است و درمان نیز هم
دل فدای او شد و جان نیز هم
این که می‌گویند آن خوشتر ز حسن
یار ما این دارد و آن نیز هم

تو

تو غمزه ی غمازی از تیر سپر سازی

چون تیر تو اندازی پس من چه سپر گیرم؟

عاشقی کار سری نیست که بر بالین است

همه آرام گرفتند و شب از نیمه گذشت

وان چه در خواب نشد چشم من و پروین است

دست از طلب ندارم

شراب تلخ می خواهم

شرابی تلخ می‌خواهم که مردافکن بود زورش

که تا یک دم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش